گرامر زبان آلمانی (مصدر و ضمیر شخصی)
سلام خدمت دوستان عزیز، همین ابتدا باید از عزیزانی که تا اینجا پیگیره مطالب بودن بخاطر اینکه بروزرسانی وبلاگ انقد به تاخیر افتاده عذر خواهی کنم. امیدوارم مطالب قبلی که در مورد گرامر زبان آلمانی راجبشون صحبت کردیم فراموش نشده باشه.
امروز میخوایم خیلی مختصر در مورد مصدر (der Infinitiv) صحبت کنیم و بعد بحثمون رو راجبه ضمیر شخصی (das Personalpronomen) ادامه بدیم.
خوب همونطور که همه دوستان هم بخوبی میدونند، مصدر شکل صرف نشده فعل هستش که بدون زمان و شخص وظیفه بیان کردن انجام یه عملی و یا وقوع اتفاقی رو داره. در زبان آلمانی هم مثل زبان فارسی برای مصادر یه قانون کلی وجود داره، همونطوری که میدونید در زبان فارسی همه مصادر به ....تن یا ....دن ختم میشن که به اینها علامت مصدری هم گفته میشه. در زبان آلمانی هم علامت های مصدری دو مورد هستن: en...... و n..... ، یعنی همه افعال صرف نشده آلمانی به این حروف ختم میشن. مثال:
fragen = پرسیدن , kaufen = خریدن , arbeiten = کار کردن , ändern = تغییر دادن , bügeln = اتو کردن
ضمیر شخصی (das Personalpronomen)
اصولا" ضمیر (das Pronomen) کلمه ای هست که بجای اسم میشینه و مانع تکرار اسم میشه. کلماتی مثل من، تو، او، ما .... که بجای اسم شخص، حیوان یا شیئی مشخص و معینی قرار میگیرن ضمیر شخصی (فاعلی) نامیده میشن. در زبان آلمانی هم از ضمایر شخصی زیر استفاده میشه:
ich = من
du = تو
er, sie, es = او (مذکر) ، او (مونث)، آن
wir = ما
ihr = شما
sie = ایشان
در زبان آلمانی برای گفتن حالت احترامی: شما از سوم شخص جمع یعنی sie (ایشان) استفاده میشه، به این صورت که اولین حرف این ضمیر رو با حرف بزرگ مینویسن و از اون برای حالت احترام (مفرد و جمع) استفاده میکنن: (شما) Sie
در عوض زمانی که به دو یا چند نفر : تو خطاب میشه از کلمه ihr استفاده میکنند. علاوه بر این در زبان آلمانی کلمه همردیف: ایشان (سوم شخص احترامی) وجود نداره و بجای اون از er (او برای مذکر) ، sie (او برای مونث) و sie (آنها برای جمع) کمک گرفته میشه.




